


|
 |
MIASTO I GMINA JAWOR \STADT UND GEMEINDE JAWOR |
 |
Jawor jest miastem urokliwym i gościnnym, położonym w centrum Dolnego
Śląska. Jego 750-letnia historia i bogate tradycje spowodowały, że łączy ono
elementy trzech kultur: polskiej, niemieckiej i czeskiej. Średniowieczny Jawor
był miastem królewskim, stolicą księstwa piastowskiego, posiadał silną pozycję
polityczną oraz gospodarczą. Dorobkiem trzech kultur są liczne zabytki na czele
z perłą baroku śląskiego ,,Kościołem Pokoju pw. Ducha Świętego’’, wpisanym w
roku 2001 na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Wokół miasta
przebiegają liczne szlaki turystyczne i ścieżki dydaktyczne oraz rowerowe,
dające turystom możliwość aktywnego wypoczynku, zwiedzenia wielu interesujących
zabytków i uczestniczenia w wielu imprezach rekreacyjnych.
Samo miasto zachowało swój dawny urbanistyczny układ, a jego centrum wyróżnia
się neorenesansowym ratuszem i barokowymi kamieniczkami otaczającymi zabudowę
podcieniową. Tu odbywają się coroczne Międzynarodowe Targi Chleba, a jaworski
rynek zyskał miano laureata w ogólnopolskim konkursie „Rynek Turystyczny
Miasta”.

Kościół Pokoju w Jaworze/Friedenskirche in Jauer
Protestancki Kościół wybudowany został na mocy pokoju westfalskiego kończącego
wojnę trzydziestoletnią (1618-1648). Cesarz Ferdynand I pozwolił w trzech
stolicach księstw wybudować kościoły z materiałów nietrwałych: drewna i gliny
wymieszanych ze słomą. Kościoły miały stanąć poza murami miasta, a ich
konstrukcja nie przewidywała budowy wież. Autorem projektu jaworskiego kościoła
był Albrecht von Saebisch z Wrocławia, a jego pomocnikiem jaworski majster
ciesielski Andreas Gamper. Kościół został wzniesiony na drewnianej konstrukcji
ryglowej. Jest to budowla trójnawowa typu bazylikowego. Nawę wypełniają empory,
na których umieszczono ponad 140 malowideł przedstawiających sceny Starego i
Nowego Testamentu, przyrodę, okoliczne zamki. Empory zostały przyozdobione
herbami rodowymi. Barokowa, złocona ambona autorstwa Mathausa Knote w formie
kielichowego kosza, zdobionego figurami czterech ewangelistów jest jednym z
najpiękniejszych elementów wystroju. Na 200-lecie kościoła ufundowano nowe
organy z pracowni A. A. Lummerta z Wrocławia. W 2002 r. organy zostały ponownie
odrestaurowane, uzyskując przepiękne brzmienie. W kościele na uwagę zasługują:
drewniana chrzcielnica z 1656 r. oraz trzy konfesjonały i ołtarz wykonany w 1672
r. przez Martina Schneidera z Kamiennej Góry. Kościół otacza park z alejami
lipowymi. Teren ten to pozostałość starego cmentarza ewangelickiego
zlikwidowanego w 1972 r. W 2001 r. Kościół Pokoju w Jaworze i bliźniaczy w
Świdnicy zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO.
Każdego roku odbywają się tutaj Jaworskie Koncerty Pokoju, podczas których
rozbrzmiewa muzyka kameralna wykonana przez najlepszych artystów polskich i
niemieckich.

Muzeum Regionalne w Jaworze/Regionalmuseum in Jauer
Kolejnym bardzo ciekawym zabytkiem jest XV-wieczny zespół poklasztorny oo.
bernardynów, w którym obecnie mieści się Muzeum Regionalne. W latach 1565-1654
należał do protestantów, którzy prowadzili tu szkołę oraz schronisko dla
bezdomnych. W 1638 r. klasztor został zwrócony ponownie bernardynom, a po
sekularyzacji zakonów w 1810 r. władze pruskie przejęły klasztorny majątek.
Prusacy urządzili tu, m.in.: warsztaty, magazyn, zbrojownię i wozownię oraz
urząd policyjny. Po roku 1945 w klasztorze znajdowały się mieszkania komunalne.
Od tego czasu zespół zaczął popadać w ruinę. Podczas remontu przeprowadzonego w
latach 1976-1986 obiekty poklasztorne zostały zaadaptowane na cele muzealne.
Dzisiaj w salach i korytarzach muzealnych można obejrzeć wystawę łowiecką „Darz
Bór” z trofeami myśliwskimi, sztucerami, dubeltówkami, dawnymi strzelbami i
dawnym wyposażeniem myśliwego oraz liczne łowieckie fotografie. W nawie kościoła
poklasztornego znajduje się Galeria Malowideł Ściennych i Śląskiej Sztuki
Sakralnej. W dawnej kaplicy i zakrystii eksponowana jest wystawa „Szable,
miecze, karabiny”, ukazująca broń białą i palną. W refektarzu umiejscowiona jest
ekspozycja dawnego rzemiosła, a dalej można zobaczyć wystawę „Izba Dolnośląska”,
na której zaprezentowane są przedmioty związane z kulturą materialną śląskiej
wsi i Jawora. Prócz znakomitych wystaw można podziwiać wiele pięknych fresków
przedstawiających sceny biblijne, m.in.: upadek Chrystusa pod krzyżem, pomoc
Cyrenejczyka, stygmatyzację św. Franciszka, a także malowidła przedstawiające
Pasję.

Jaworski Ośrodek Kultury - sala teatralna/Das Jauer Kulturzentrum -
Theatersaal
Historia teatru jaworskiego jest bardzo ciekawa i sięga roku 1799, kiedy niejaki
Fuller wynajął górną część starych sukiennic z zamiarem przebudowania ich na
teatr. Po przebudowie grupa artystów Fullera rozpoczęła występy. Z jaworskimi
aktorami współpracowali aktorzy legnickiego Teatru Towarzystwa Patrycjatu. W
1850 r. stan budowli, w której znajdował się teatr, stanowił wiele do życzenia.
Fakt złego stanu budynku zmusił do przeniesienia jaworskiej sceny do hotelu „Pod
Złotym Mieczem”. Budynek Domu Kupców rozebrano w 1869 r., a na jego miejscu
wzniesiono Teatr Miejski, który przetrwał po dziś dzień. Otwarcie nowego teatru
nastąpiło w 1875 r. W latach 1925-1928 dokonano gruntownej modernizacji budynku.
W 1933 r. teatr otrzymał rangę Teatru Prowincjonalnego Dolnego Śląska. Było to
centrum okręgu teatralnego, obejmujące Jawor, Bolków, Chojnów, Kamienną Górę,
Lubawkę, Szprotawę oraz Środę Śląską. Pamiątką tamtych lat był pozłacany napis „Stadt
Teather”, zdobiący zachodnią fasadę budynku.

Baszta Strzegomska/Striegauer Bastei
Jest to wieża o bardzo interesującej budowie, ponieważ kwadratowa podstawa na
poziomie drugiej kondygnacji przeistacza się w ośmiokąt. Wysokość wieży wynosi
ok. 25 m, a grubość murów dochodzi do 2 m. Zakończenie wieży ma rzadką formę
średniowiecznego hełmu rycerskiego. Niegdyś wieża przylegała do Bramy
Strzegomskiej i służyła do obrony miasta. Do połowy XVI w. pełniła rolę wieży
obserwacyjnej. W latach późniejszych w jej dolnej partii mieściło się więzienie,
a następnie prochownia. Jeszcze do 1945 r. strażacy wykorzystywali basztę do
obserwacji przeciwpożarowej. Dziś stanowi ona relikt dawnej historii miasta i
wraz z murami obronnymi nadaje centralnej części miasta średniowieczny
charakter.
Znalazłeś błąd lub chciałbyś zgłosić aktualizację
napisz
|
|